ကုိလံဘုိေလဆိပ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ(၀ဲ) အား သီရိလကၤာ သမၼတ မဟင္ဒါ ရာဂ်ာပက္ခ္ဆာ ႀကိဳဆိုေနစဥ္။ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၂၊ ၂၀၀၉။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံကို ခ်စ္ၾကည္ေရးခရီး ထြက္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာစစ္အစုိးရ အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊဟာ ကိုလံဘိုၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေရာက္ရွိလာတဲ့ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔မွာပဲ သီရိလကၤာႏုိင္ငံရဲ႕ အတုိက္အခံ SLFP M ပါတီရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ မန္ဂလာ ဆာမာရာ ေ၀ရာက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတရပ္ ျပဳလုပ္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကို အစုိးရဧည့္သည္အျဖစ္ ဖိတ္ၾကားတဲ့ အာဏာရ UPFA ၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရ ေခါင္းေဆာင္ သမၼတ မဟင္ဒါ ရာဂ်ာပက္ခ္ဆာ (Mahinda Rajapaksa) ကုိ ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ ႐ႈတ္ခ်လုိက္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ုိင္းမွာ ဒီမုိကေရစီကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အရက္စက္ဆုံး ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္သူ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊဟာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေမတၱာပုိ႔ ႂကြခ်ီၾကတဲ့ ဗုဒၶသားေတာ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို ေသြးေအးေအးနဲ႔ သတ္ျဖတ္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီလုိ ဗုဒၶရဲ႕ စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ မဖူးေျမာ္ထုိက္သူ တဦးအတြက္ အစိုးရ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ စြယ္ေတာ္ကို ဖူးေျမာ္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ေနတာဟာ ကမၻာႀကီးက ၾကည့္လုိ႔ ျမင္လို႔ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလို႔လည္း သီရိလကၤာႏုိင္ငံ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ မန္ဂလာ ဆာမာရာ ေ၀ရာက သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုျဖစ္ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လန္ဒန္ၿမိဳ႕မွာ ေနထုိင္တဲ့ ၀ါရင့္ ျမန္မာသံတမန္ေဟာင္း ဦးခင္ေမာင္ၾကည္ရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံကုိ ကိုေရာ္နီညိမ္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းၿပီး တင္ျပေပးထားပါတယ္။

အန္ကယ္ ဦးခင္ေမာင္ၾကည္တို႔ရဲ႕ သံတမန္ အေတြ႕အႀကဳံအရ အခုလိုမ်ဳိး ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံကုိ သြားေရာက္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံက ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ဟာ အဲဒီလိုမ်ဳိး ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံတခုမွာရွိတဲ့ တျခားေသာ အတုိက္အခံ ပါတီေတြက မလုိလားတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိးနဲ႔ အန္ကယ္တို႔ ႀကဳံခဲ့ဖူးပါသလား။

“ဦးေန၀င္းကို က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳဖူးတဲ့ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္က က်ေနာ္ ဘန္ေကာက္မွာ သံတမန္ဘ၀နဲ႔ ရွိစဥ္တုန္းက၊ အဲဒီတုန္းက ဦးေန၀င္းက ရတနာနတ္မယ္ကုိ ပစ္ပယ္ၿပီး ေဒၚနီနီျမင့္ကုိ ယူကာစ၊ သူ ႏုိင္ငံျခားကုိ ထြက္လာတယ္။ အဲဒီတုန္းကလည္း ယုိးဒယားမွာ သူ႔ကို မႀကိဳက္တဲ့ အပိုင္းေတြက ေ၀ဖန္ၾကတာေတြ ရွိတယ္။ ဦးေန၀င္းကို ဘာလုိ႔ဖိတ္ရမလဲ၊ ဒါမ်ဳိးေတြကေတာ့ သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေ၀ဖန္တာ၊ ျပစ္တင္တာေတြက ရွိတတ္ပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ အခု ျပန္ဆန္းစစ္ရင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံကလည္း အၾကမ္းဖက္ၿပီး သူတုိ႔ လူမ်ဳိးစုေတြကုိ ႏွိမ္တုိက္တာ၊ သူတုိ႔တုိင္းျပည္ထဲက လူမ်ဳိးကို။ ဗမာျပည္ကလည္း အဲဒီလို ကိုယ့္လူမ်ဳိးကုိ ကုိယ္ ႏွိမ္ေနတဲ့ႏုိင္ငံ၊ သတ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံ။ အဲေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က အေသြးတူ၊ အေရာင္တူ၊ အဆင္းတူဆုိေတာ့ တေယာက္ တေယာက္ကုိ ဖိတ္ၾကားတာ။

“ဖိတ္ၾကားတဲ့အထဲမွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံထဲမွာ ယဥ္ေက်းတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းရွိတယ္။ အတုိက္အခံ၊ ဒီမုိကေရစီ လိုလားတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းရွိတယ္၊ တကယ့္ liberal ျဖစ္တဲ့လူေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီလူေတြက ကန္႔ကြက္တာတုိ႔ ဘာတုိ႔ဆုိတာ တုိင္းျပည္တျပည္မွာေတာ့ ေကာင္းတဲ့သူရွိတယ္၊ မေကာင္းတဲ့သူ ရွိတယ္။ ဒါ ေကာင္းတဲ့အုပ္စုကသာ ကန္႔ကြက္တာ။ ဒါမ်ဳိးေတြကေတာ့ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ျဖစ္လည္း ျဖစ္ထုိက္တယ္။”

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊက ကုိလံဘုိမွာလည္း ေလဆိပ္မွာပဲ ေနၿပီးေတာ့ ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ရွိတဲ့ ကႏၵီၿမိဳ႕ကုိ တုိက္႐ုိက္သြားတယ္။ သူ ၀မ္းဗုိက္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေ၀ဒနာတခု ခံစားေနရတဲ့အတြက္ အစိုးရ အိမ္ေတာ္မွာပဲ လဲေလ်ာင္းေနရတယ္ဆိုတာ သတင္းစာထဲမွာ ေရးထားတယ္။ အန္ကယ္ ဦးခင္ေမာင္ၾကည္တုိ႔ရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံအရ အဲဒီလိုမ်ဳိး ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ခရီးသြားရင္းနဲ႔ ဒီလုိမ်ဳိး ႀကဳံတဲ့အခါ ဘယ္လိုျဖစ္တတ္ပါသလဲ။ ႀကဳံဖူးတဲ့ အေတြ႕အႀကဳံေလး သိပါရေစ။

“ခုနေျပာသလုိ ဦးေန၀င္းက ၇၄ ခုႏွစ္ က်ေနာ္ ဘန္ေကာက္မွာရွိတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက တိုင္းျပည္မွာ သူက လူလုံးထြက္မျပတာ ၾကာေတာ့ လူလုံးျပတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ ယုိးဒယားကလည္း ဖိတ္ေတာ့ ယိုးဒယားကို လာတယ္။ လာတဲ့အခါ ဗုိလ္မႉးေက်ာ္ျမင့္ဆုိတာ၊ ေနာက္ပုိင္း အေကာက္ခြန္ဌာနမွာ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့သူ၊ အဲဒီ ဗိုလ္မႉးေက်ာ္ျမင့္တုိ႔က တြဲၿပီးေတာ့ ဆင္းလာတယ္။ ဧည့္ေဂဟာေရာက္ရင္လည္း သူက ဆန္ျပဳတ္ေလာက္ပဲ ေသာက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးကိစၥလည္း မေဆြးေႏြးႏုိင္ဘူး၊ ဘာမွလည္း မေဆြးေႏြးႏုိင္ဘဲနဲ႔ အဲလို ျပန္သြားတဲ့ဟာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ္ ႀကဳံဖူးပါတယ္။”

အခုလို ခရီးေရာက္မဆုိက္မွာပဲ ဒီလိုႀကဳံရတဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ က်န္တဲ့ခရီးစဥ္ ကာလမွာ ဘယ္လိုအလားအလာမ်ား ရွိပါသလဲ။ ႏုိင္ငံေရးအရေရာ၊ သံတမန္ေရး အရေရာ။

“သီရိလကၤာ အစိုးရကလည္း သူတို႔ႏုိင္ငံမွာ အတုိက္အခံ လူမ်ဳိးစုေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ ႏွိမ္နင္းခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သီရိလကၤာ အစုိးရကုိ အိမ္နီးခ်င္း ဘယ္ႏုိင္ငံကမွ လက္မခံဘူး။ ဗမာျပည္ကို လာခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ဗမာအစိုးရက လက္ခံတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊတို႔က လက္ခံတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကို တခါ သီရိလကၤာသမၼတက လက္ခံတယ္ဆုိေတာ့ ဒီကိစၥက ကမၻာမွာလည္း ဘာမွ အေရးေရာက္မဲ့ ကိစၥလည္း မဟုတ္ဘူး။ ႏႈတ္ခမ္းပဲ့ခ်င္း မႈတ္တဲ့ကိစၥလုိ႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။

“အဲဒီလုိ ႐ုပ္ျပ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ႔ အသက္ကလည္း ၇၆ ႏွစ္ေလာက္ ရွိေနၿပီဆုိေတာ့ ဖုံးကြယ္ထားတာေတြ ေပၚလာတဲ့ သေဘာပဲ။ တုိင္းျပည္အေရးအရ၊ ႏုိင္ငံေရးအရ ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘာမွ အရာမထင္တဲ့ကိစၥလုိ႔ က်ေနာ္ သုံးသပ္ပါတယ္။”

ျမန္မာသံတမန္ေဟာင္း ဦးခင္ေမာင္ၾကည္ ေျပာျပသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။