پامله کانستبل برای روزنامۀ واشنگتن پست بروز ۲۹ جون از کابل در مورد واقعۀ مهلک قندهار میان عساکر پولیس و یک شرکت امنیتی نوشته است.

نویسنده افزود، تا هنوز علت حادثه معلوم نیست، ولی مامورین میگویند اعضای شرکت امنیتی میخواستند یک زندانی را بزور آزاد بسازند که در نتیجه گلوله باری صورت گرفت. محافظین برای یک شرکت شخصی امنیتی کار میکردند که قرار دادی قوای ائتلاف بود.

رئیس جمهور حامد ابراز نظر نموده گفت که قوای ائتلاف میخواستند مهاجمین را پناه بدهند بخاطریکه نخواستند آنها را به مقامات افغان تسلیم بدهند.

طی یک بیانیۀ تند بروز دوشنبه آقای کرزی خواستار تسلیم دهی آنها گردید و گفت که قوای ائتلاف باید از اقداماتی جلوگیری نمایند که باعث ضعف حکومت میگردد. شام همان روز مامورین اعلام نمود که ۴۱ عضو آن  شرکت دستگیر شده و برای محاکمه به کابل فرستاده شدند.

طی یک بیانیۀ در کابل قوای امریکایی گفت قوای ایالات متحده و یا ائتلاف در حادثه دخیل نبود. بیانیه حادثه را بین افغان ها خوانده و در مورد انتقادات کرزی تشریحات نداده است.

کرزی در انتخابات ریاست جمهوری کاندید است و بارها قوای ائتلاف و ناتو را در موارد مختلف متهم ساخته است.

در افغانستان سلاح به ساده گی در دسترس قرار گرفته میتواند، و اشخاصیکه میخواهند از آن خارج از چوکات قانون استفاده نمایند، نیز وجود دارد.

افزایش شرکت های امنیتی شخصی، مقاومت جنگسلاران، افزایش فساد اداری و قاچاق مواد مخدر، اینگونه خشونت را افزایش میدهد.

منابع دیگر در قندهار که به شرط عدم افشای نام صحبت نموده اند میگویند که انگیزه های دیگری نیز در عقب این حادثه وجود دارد که گلوله باری چند سال قبل بین محافظین افغان در یک قرار گاه امریکایی ها و مسلۀ توقیف یک قوماندان طالبان بین مقامات افغان و امریکایی.

در روزنامۀ وال ستریت ژورنال مطلبی تحت عنوان "قوت خشخاش به نشر رسیده که مطلب فشردۀ در مورد یک کتاب جدید تحت عنوان "دانه های دهشت" است.

در مطلب آمده است که در افغانستان تجارت مواد مخدر شکل های مختلف "یعنی خوب و خراب" را داشته است، ولی بکرات تفکیک بین خوب بودن و خراب بودن آن مشکل میباشد.

در سال های ۱۹۸۰ کشت تریاک و تجارت مواد مخدر "خوب" پنداشته میشد بخاطریکه از منابع آن مجاهدین تحت حمایۀ ایالات متحده در جنگ ضد شوری استفاده مینمودند.

گفته میشود که حتی ادارۀ استخبارت مرکزی در تجارت آن بخاطر فراهم آوری منابع به مجاهدین و محتاط ساختن عساکر روسی دست داشت.

ولی در سال ۱۹۹۲، تجارت آن زمانی "بد" پنداشته میشد که قوای شوروی افغانستان را ترک نمود و مجاهدین زمام امور را بدست گرفتند. آنها کشت و قاچاق را به شکل قابل ملاحظۀ افزایش داده از منافع آن برای کشتن یکدیگر، حمایت از کمپ های تربیوی دهشت افگنی و پُر نمودن حساب های بانکی شان در خارج استفاده نمودند.

در سال ۱۹۹۶، حکومت توسط چهرۀ "زشت" یا طالبان سرنگون گردید. اعضای عمدۀ طالبان نیز متشکل از مجاهدین بود. ولی زمانی که طالبان از بین رفت، آنها تولید کوکنار را ختم نموده بودند، که شاید دلیل آن بلند بردن قیمت آن بوده و یا هم جلب توجۀ ملل متحد تا رژیم آنها را تصویب نمایند.

امروز "خوب،" "بد" و "شکل زشت" آن همه در افغانستان رونق گرفته است. بعضی اوقات یکجا و بعضی اوقات بشکل علحیده. ولی آنچه معلوم نیست، این است که چه کسی از آن بیشترین منافع را بدست می آورد.

آیا طالبان و القاعده و یا هم اعضای حکومت افغانستان که مورد حمایۀ ایالات متحده قرار دارد؟ ارقام درست وجود ندارد، ولی ملل متحد تخمین مینماید که طالبان سالانه ۳۰۰ میلیون دالر از آن بدست می آورند. پس میلیارد ها دالر دیگر این تجارت به جیب کی میرود؟

نویسندۀ کتاب "دانه های دهشت" تلاش نموده دلیرانه این موضوع مغلق را بررسی نماید، ولی با وجود تحقیق جدی، او نتوانسته تمام سوال ها را جواب گوید.