H κρίση στο Νταρφούρ βρίσκεται και πάλι στο προσκήνιο. Τα μέσα ενημέρωσης καταγράφουν σκηνές απίστευτης βίας. Ο Πρόεδρος Μπους χαρακτήρισε τις συνθήκες στην περιοχή την πρώτη γενοκτονία του 21^ου αιώνα. Το Αμερικανικό Μουσείο Ολοκαυτώματος στην Ουάσιγκτον δεν μένει αμέτοχο. Με τον τίτλο «Νταρφούρ: Ποιος θα καταφέρει να επιβιώσει σήμερα» το Μουσείο οργάνωσε εκδήλωση για να ευαισθητοποιήσει το κοινό στις συνθήκες που επικρατούν στο δυτικό Σουδάν.Επί μία εβδομάδα λοιπόν στους εξωτερικούς τοίχους του μουσείου, προβάλλονταν γιγάντιες φωτογραφίες της τραγικής καθημερινότητας του λαού του Νταρφούρ.

Φυλετική βία, που πιστεύεται ότι υποκινείται και από την κυβέρνηση του Σουδάν πλήττει τα τελευταία 3 χρόνια την περιοχή. Ο αριθμός των νεκρών κυμαίνεται στις τετρακόσιες χιλιάδες  ενώ περίπου δυόμισι εκατομμύρια αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Ομέρ Ισμαήλ

O Ομέρ Ισμαήλ γεννήθηκε στο Νταρφούρ. Έφυγε από τη χώρα του μετά το πραξικόπημα του 1989 και ήρθε σαν πρόσφυγας στις ΗΠΑ. Η μητέρα και τα αδέλφια του ζουν ακόμα στην πατρίδα του, το Ελ Φασίρ του Νταρφούρ.«Στο Νταρφούρ» λέει ο κ. Ισμαήλ «δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ πόλης και προσφυγικών καταυλισμών. Ολόκληρη η περιοχή έχει γίνει μία πελώρια αποθήκη τρόμου».

Οι πολιτοφυλακές επιτίθενται σε αμάχους, καίνε χωριά, βιάζουν γυναίκες και παιδιά. Η έλλειψη τροφίμων και οι ασθένειες ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των θανάτων.

Άντριου Νάτσιος

Τις τραγικές επιπτώσεις του πόλεμου και της πείνας γνωρίζει από κοντά και ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στο Σουδάν, ο ελληνοαμερικανός, Άντριου Νάτσιος, ο οποίος  ήταν  και ο κύριος ομιλητής της εκδήλωσης.«Στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο η πείνα έπληττε την Ελλάδα. 500.000 πέθαναν. Ο Δημήτριος Καραδήμας, ο θείος του πατέρα μου πέθανε και αυτός, τον θάψανε στον Πειραιά. Ο πατέρας μου μίλαγε για τη φρίκη του λιμού και όταν βοηθώ θύματα σε διάφορα μέρη του κόσμου πάντα θυμάμαι τις ιστορίες που μου έλεγε όταν ήμουν παιδί».

Ο Ομέρ Ισμαήλ πιστεύει ότι η διεθνής κοινότητα παίζει ρόλο κλειδί στην επίλυση της κρίσης. «Χρέος της διεθνούς κοινότητας» επισημαίνει ο κ. Ισμαήλ «είναι να προστατεύει τους αμάχους. Ο πόλεμος μεταξύ κυβέρνησης και ανταρτών είναι πόλεμος μεταξύ ένοπλων ομάδων. Οι πολίτες βρίσκονται στη μέση και η διεθνής κοινότητα κωλυσιεργεί». 

Ο Άντριου Νάτσιος συμφωνεί ότι κάτι πρέπει να γίνει άμεσα για την αντιμετώπιση της κρίσης. «Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Έχουμε περιθώριο μέχρι το τέλος του χρόνου για να θέσουμε θεμέλια για ειρήνη. Η βία στην περιοχή εντείνεται. Τον Ιανουάριο έχουμε νέο Κογκρέσο και λήγει η θητεία του Κόφφι Αννάν. Αυτή είναι η πραγματικότητα».

Ο Ομέρ Ισμαήλ προλογίζοντας την εκδήλωση του Μουσείου ανέβηκε στη σκηνή ακριβώς μετά την ομιλία του τον ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ στο Σουδάν, ατένισε για μερικά δευτερόλεπτα αμίλητος το κοινό, μετά έσκυψε στο μικρόφωνο και είπε: «Το Mουσείο Ολοκαυτώματος ήταν το πρώτο στον κόσμο που χαρακτήρισε την κρίση στο Νταρφούρ γενοκτονία».

Τζον Χέφερναν

Γιατί όμως ένα μουσείο που ασχολείται με το Ολοκαύτωμα αναλαμβάνει ρόλο ακτιβιστή για το Νταρφούρ; Ο Τζον Χέφερναν, που ασχολείται με την πρόληψη Σύγχρονων Γενοκτονιών εξηγεί: «Τιμούμε τη μνήμη εκείνων που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα και εκείνων που επέζησαν όταν ανταποκρινόμαστε σε σύγχρονες γενοκτονίες. Γιατί αναγνωρίζουμε τάσεις και θέλουμε να τις αποτρέψουμε».

Την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση του Σουδάν απέρριψε πρόταση των ΗΕ για την ανάπτυξη ειρηνευτικής δύναμης του οργανισμού στη περιοχή. Οι διπλωματικές ζυμώσεις συνεχίζονται, συνεχίζεται όμως και η καθημερινή βία στο Νταρφούρ.