ເບິ່ງວີດີໂອພາສາລາວ:
ຟັງບົດລາຍງານໂດຍເຕັມ:
ຢູ່ໃນຫລາຍໆປະເທດທົ່ວໂລກ ການລອດຊີວິດຈາກສົງຄາມນັ້ນ ມັກຈະຕາມມາດ້ວຍການ
ພະຍາມຍາມໃຫ້ມີຊີວິດຢູ່ລອດໃນຍາມສະຫງົບ. ເລີ້ມຕົ້ນຈາກປະເທດລາວ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່
ໄດ້ມີການຖ່າຍທຳສາລະຄະດີຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ ໄປຮອດບອສເນຍ ໂກໂຊໂວ ອັຟການິສຖານ
ກໍາປູເຈຍ ແລະອີກຫລາຍໆປະເທດ ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຂດທ້ອງຖິ່ນ ແຕ່ລະວັນແມ່ນ
ພາກັນດຳລົງຊີວິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ທີ່ຈະໄປຢຽບເອົາລະເບີດຝັງ ດິນຫລືລະເບີດທີ່
ຍັງບໍ່ແຕກ ທີ່ຕົກຄ້າງຕັ້ງແຕ່ປາງສົງຄາມພຸ້ນ.
ສາລະຄະດີຮູບເງົາ “Surviving the Peace” ຫລື ການມີຊີວິດຢູ່ລອດໃນຍາມສະຫງົບ
ຊຶ່ງໄດ້ຖ່າຍທໍາຢູ່ປະເທດລາວໃນເດືອນພຶສພາ ປີ 2011 ນັ້ນແມ່ນສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນສະພາບ
ການທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນຫລາຍໆປະເທດ. ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ແມ່ນໄດ້ເວົ້າເຖິງຊາຍໜຸ່ມຄົນນຶ່ງ
ທີ່ມີລູກນ້ອຍ ທີ່ໄດ້ຕາບອດ ຍ້ອນຖືກລະເບີດຕົກຄ້າງຈາກສະໄໝສົງຄາມຫວຽດນາມແຕກ
ໃສ່ ເວລາລາວກໍາລັງດັງໄຟ ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງລາວ.
ຜູ້ຜະລິດແລະຖ່າຍທໍາຮູບເງົາ Rick Gershon ເວົ້າວ່າ:
“ໜ້າຕາສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ແມ່ນເສຍໂສມເກືອບໝົດ ແລະພວກເຮົາ
ໄດ້ເຂົ້າໄປເບິ່ງໃກ້ໆລາວ. ເຂົາເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາ ເຂົ້າໄປເບິ່ງໃກ້ໆ
ໄດ້ ທັງໆທີ່ພວກເຮົາເປັນຄົນແປກໜ້າ. ມັນມີຄວາມຮູ້ສຶກຄືກັບວ່າ ພວກເຮົາ
ໄດ້ຮັບຂອງຂວັນຈາກພວກຄົນເຫລົ່ານີ້ ທີ່ອະ ນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໄປຮູ້
ຈັກກັບຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າ.”
Songrit Pongern
ສະຫະລັດມອບເງິນຊ່ວຍເຫລືອໃນການເກັບກູ້ລະເບີດບໍ່ທັນແຕກ ຢູ່ລາວ ຜ່ານອົງການເກັບກູ້ລະເບີດ ແມັກ ໃນພິທິເຊັນບົດບັນທຶກຄວາມເຂົ້າໃຈ ລະຫວ່າງ ລາວ ກັບອົງການ ແມັກ ໃນປີ 2011.
ໃນໂອກາດວາງສະແດງພາບ
ແລະສາຍຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ ຢູ່
ວໍຊິງຕັນ Rick Gershon
ກ່າວວ່າ ລາວແລະເພື່ອນ
ຮ່ວມງານ Nathan Golon
ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຢ່າງອົບ
ອຸ່ນຢູ່ລາວນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າ
ເລື່ອງທີ່ພວກລາວໄປຖ່າຍ
ທໍານີ້ເປັນບັນຫາທີ່ມີຄວາມ
ຫຼໍ່ແຫຼມ ດັ່ງທີ່ Golon ຊີ້
ອອກວ່າ:
“ພວກເຮົາມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າຕື້ນຕັນໃຈ ທີ່ວ່າພວກເຮົາໃນນາມຄົນອາຣິກັນ
ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນບ້ານເຮືອນຂອງຄົນພວກນີ້ ທີ່ໄດ້ຮັບບາດ
ເຈັບຈາກລະເບີດຂອງອາເມຣິກາ ແລະພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ ຮັບການຕິຕຽນ
ແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ ຈາກພວກຄົນເຫລົ່ານີ້.”
ສາລະຄະດີຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ແມ່ນຫົວຄິດຂອງ Patricia Loria ຜູ້ຈັດການຝ່າຍຕະຫລາດ
ຂອງກຸ່ມທີ່ປຶກສາກ່ຽວກັບລະເບີດຝັງດິນ “Mines Advisory Group” ຫລື MAG.
“ເລື້ອງນີ້ແມ່ນເປັນເລື່ອງທີ່ມີພະລັງຊຸກຍູ້ສູງ ບໍ່ພຽງແຕ່ສຳລັບປະເທດລາວ
ເທົ່ານັ້ນ ແລະຫວັງວ່າມັນຈະແຮງພໍ ສຳລັບທຸກໆຄົນ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເປັນຫ່ວງ
ນໍາ ເລື່ອງຄວາມຍຸຕິທໍາ ນໍາລູກຫລານຂອງເຂົາເຈົ້າ ຫລືເລື່ອງການຊ່ວຍ
ເຫລືອຄົນອື່ນໆ.”
ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຄາດຄະເນວ່າ ມີລະເບີດຝັງດີນທີ່ບໍ່ທັນແຕກ ຫລາຍກວ່າ
110 ລ້ານໜ່ວຍ ຝັງຊະຊາຍ ຢາຍຢູ່ໃນ 70 ປະເທດໃນໂລກ ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ
ລະເບີດໜ່ວຍນຶ່ງຕໍ່ 52 ຄົນ. ປັດຈຸບັນນີ້ ອົງການ MAG ມີພະນັກງານ 3500 ຄົນ
ຢູ່ທົ່ວໂລກ ເຮັດວຽກເກັບກູ້ລະເບີດແລະທໍາລາຍລະເບີດທີ່ຕົກຄ້າງແຕ່ປາງສົງຄາມ.
ພະນັກງານສ່ວນໃຫ່ຍແມ່ນຄົນທ້ອງຖິ່ນ. Jennifer Lachman ຜູ້ອຳນວຍການ
ອົງການ MAG ຢູ່ໃນສະຫະລັດ ກ່າວວ່າ ອົງການນີ້ ມີເປົ້າໝາຍຫລັກຢ່າງດຽວ
ຊຶ່ງກໍຄື:
“ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຄົນຟື້ນໂຕຄືນມາໃໝ່ ແລະສາມາດຢືນຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງຢ່າງ
ປອດໄພ ແລະມັ່ງຄັ່ງສົມບູນ ຫລັງຈາກສົງຄາມນັ້ນ.”
ນັບຕັ້ງແຕ່ໄດ້ກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນມາໃນປີ 1987 ອົງການ MAG ໄດ້ປະຕິບັດງານຢູ່ໃນຫລາຍກວ່າ 35 ປະເທດ ຊຶ່ງຜົນງານເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ນໍາລາງ ວັນໂນແບລ ຂະແໜງສັນຕິພາບ ມາໃຫ້ອົງການ MAG ໃນປີ 1997. ຫລ້າສຸດນີ້ MAG ໄດ້ເຂົ້າໄປປະຕິບັດງານຢູ່ໃນເຂດ Kurdistan ທາງພາກເໜືອຂອງອີຣັກ ແລະໃນລີເບຍ.
ເທື່ອນີ້ບໍ່ແມ່ນເທື່ອທໍາອິດທີ່ອົງການ MAG ໄດ້ສ້າງຮູບເງົາຂື້ນມາເພື່ອ ໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ໃຫ້ມີການຕື່ນຕົວ ກ່ຽວກັບຈຸດປະສົງຂອງວຽກງານຂອງຕົນ. ກຸ່ມດັ່ງກ່າວຍັງໄດ້ສ້າງຮູບເງົາກ່ຽວກັບບອສເນຍ ແລະສາທາ ລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕຄົງໂກ ແລະຍັງພວມຖ່າຍທຳອີກສອງເລື້ອງ ຄືກ່ຽວກັບອັງໂກລາ ແລະຊູແດນ.
ເບິ່ງວີດີໂອພາສາອັງກິດ:
