د کال ١٩٥٠ د جنوری پر شپږویشتمه د هند اساسی قانون منظور سو او د هند جمهوریت جوړ سو.
مهنداس مهاتمت گاندهی د برټانیې سره څو لسیزی د تشدد نه کولو مبارزه وکړه او بالاخره یې د هند خپلواکی وگټله.
برټانیې په دوهم نړی وال جنگ کی د هند سره د ازادی ژمنه کړې وه خو د جنگ څخه وروسته خبری پر دې مسله باندی په ټپه ودرېدلې چی ایا هند دي د مسلمانانو او هندوانو ترمنځ سره وویشل سی کنه.
د کال ١٩۴٧ د اگسټ پر پنځه لسمه د مغولو دغه پخوانی امپراطوري د هند او پاکستان په نوم سره ووېشله سوه.
د هندوانو او ډېر ژر دهندوانو او مسلمانانو ترمنځ مذهبی جنگونه پیل سول. په سل هاوو زره کسان ووژل سول او بالاخره پخپله گاندهی هم ددغه تشدد قربانی سو او د کال ١٩۴٨ د جنوری په میاشت کی یوه متعصب هندو وویشتی او وې واژه.
د هند صدراعظم جواهرلال نهرو د گاندهی د وژل کېدلو په اړه وویل زموږ له ژوند څخه رڼا ولاړه او ټول هیواد تیارو نیولی دی. نهرو په هند کی د ثبات د ټینگولو دپاره خپلی مبارزې ته دوام ورکړ او د تر ١٩۴٩ کال پوری مذهبی جنگونه مخ پر ختمېدلو سول.
د کال ١٩٥٠ د جنوری پر شپږویشتمه د هند جمهوریت منځته راغی. د هند اساسی قانون منظور سو او د هغه پر اساس په هرو پنځو کالو کی یو ځل انتخابات ومنل سول او د هند حکومت د برټانیې پر سسټم باندی جوړ سو.
جواهر لال نهرو په کال ١٩٥٢ کی انتخابات وگټل خو د ډېرو سختو ستونزو سره مخامخ وو.
په ټول هیواد کی اقتصادی ستونزی موجودی وې او په هیواد کی د زیات نفوس موجودیت او د نفوی پرله پسې زیاتېدلو د هیواد اقتصادی مشکلات نور هم پسی زیاتول.
نهرو باید د پنجاب په څېر ایالتونو کی د زیاتی خودمختار د تحریکونو د ځبلو دپاره هم باید اقدامات کړي وې.
هغه د برټانیې څخه داستقلال د گټلو په مبارزه کی د تشدد نه کولو لاره غوره کړې وه مگر کله چی قدرت ته ورسېدی مجبور وو چی کله کله تشدد ته لاس واچوی. هغه گوا ته پوځونه واستول او د چین سره یې د کشمیر او نیپال پرسر جنگونه وکړل. هغه په کال ١٩٦۴ کی وفات سو او د ده پر ځای باندی لال بهادر شاستري د هیواد صدراعظم سو. وروسته د نهرو یوازینی لور ایندرا گاندهي څلور ځله د هغه هیواد صدراعظمه سوه.
