ตัวแทนโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติฝ่ายภูมิภาคเอเชียจากสำนักงานที่กรุง เทพรายงานว่า ทางโครงการได้รับผลกระทบหนักจากราคาอาหารแพง เพราะจัดซื้ออาหารได้น้อยลง และได้เดินทางไปประเมินสถานการณ์ราคาอาหารแพงขึ้น และผลกระทบต่อโครงการในปากีสถานและอาฟกานิสถาน พร้อมได้หารือกับตัวแทนรัฐบาลท้องถิ่นเพื่อหาทางร่วมมือกันเพื่อแก้ปัญหาทั้งในระยะสั้นและระยะยาว

โครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติสำนักงานภูมิภาคเอเชีย แจกจ่ายอาหารให้แก่ผู้หิวโหย 28 ล้านคนใน 14 ชาติในเอเชีย ไล่ตั้งแต่กัมพูชา พม่า ลาว ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย ติมอร์ตะวันออก เกาหลีเหนือ ศรีลังกา เนปาล ภูฐาน บังคลาเทศ อินเดีย ปากีสถาน และอาฟกานิสถาน คุณแอนโธนี่ บานดูรี่ หัวหน้าโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติสำนักงานภูมิภาคเอเชียที่กรุงเทพ กล่าวในงานแถลงข่าวสื่อมวลชนเมื่อกลางสัปดาห์ที่ผ่านมาในกรุงอิสลามบัดว่า ปัญหาราคาอาหารที่แพงขึ้น มีผลกระทบโดยตรงต่อการทำงานของโครงการในเอเชียเพราะค่าใช้จ่ายในการซื้ออาหารเพื่อแจกจ่ายคนจนใน 14 ชาติเอเชียนี้เพิ่มสูงขึ้นจากงบเดิมถึงหนึ่งร้อยหกสิบกว่าล้านดอลล่าร์สหรัฐ ไปอยู่ที่ปีละเกือบแปดร้อยล้านสหรัฐ

คุณบานดูรี่ บอกว่า ปัญหานี้ถือว่าเป็นวิกฤติ ถ้าเปรียบเทียบแล้ว เหมือนกับเครื่องบินสองเครื่องยนตร์แต่เครื่องยนตร์ตัวหนึ่งเสียกลางอากาศ ถ้าไม่รีบประคับประคองหาที่จอดให้ได้เครื่องบินก็จะตก คุณบานดูรี่บอกว่าราคาอาหารแพงก่อให้เกิดปัญหาการประท้วงและความวุ่นวายไปทั่วภูมิภาคเอเชียตั้งแต่อินเดีย อินโดนีเซีย และในบังคลาเทศ

ปัญหาราคาอาหารหลักประเภทธัญพืชตั้งแต่ ข้าว สาลี ข้าวโพด ถั่วเหลือง ราคาสูงขึ้นทั้งหมด และในเอเชียเองหลายๆ ประเทศผู้ผลิตข้าวและส่งออกมีมาตราการควบคุมการส่งออกข้าว ในเวียตนาม มีการห้ามส่งออกข้าว ส่วนในออสเตรเลียผู้ส่งออกแป้งสาลีเป็นประเทศหลักได้ลดการส่งออกลงอย่างมากเพราะผลผลิตตกต่ำเนื่องจากปัญหาภัยแล้ง และภัยพิบัติทางธรรมชาติหลายครั้งในบังคลาเทศทำลายไร่นาข้าวจนผลผลิตลดลงไม่พอแก่การบริโภค ในปากีสถานเองผลผลิตแป้งสาลีได้เกินความต้องการบริโภคในประเทศเพียงเล็กน้อยแต่ต้องส่งออกให้แก่อาฟกานิสถานซึ่งยังปลูกอาหารของตนยังไม่ได้ อาฟกานิสถานเป็นประเทศผู้รับความช่วยเหลือมากที่สุดจากโครงการอาหารโลกอันดับหนึ่งคือปีละ 210 ล้านดอลล่าร์เพราะมีผู้หิวโหยมากที่สุด

เมื่อต้นๆ สัปดาห์ ชาวอาฟกานิสถานหลายร้อยคนก่อการประท้วงราคาอาหารที่แพงขึ้นหลายเท่าตัวที่เมืองจาลาลาบัดทางตะวันออกของกรุงคาบูลเมืองหลวง เรียกร้องให้รัฐบาลหาทางปรับลดค่าอาหารลงมาให้เร็วที่สุด อาฟกานิสถานผลิตแป้งสาลีและอาหารเองยังไม่ได้เพียงพอต่อความต้องการบริโภคในประเทศและต้องพึ่งการนำเข้าอาหารและแป้งเกือบทั้งหมดจากปากีสถานประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งปากีสถานเองได้ลดปริมาณการส่งออกแป้งสาลีให้อาฟกานิสถานเพราะเกรงปัญหาขาดแคลนในบ้านตนเองด้วย ผู้ประท้วงยังแสดงความโกรธต่อปากีสถานที่ลดการขายแป้งให้ประเทศตนด้วย

คุณบานดูรี่บอกว่าโครงการอาหารโลกมีงบประมาณในมือ 78 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในขณะนี้เพื่อจัดซื้อแป้งลาสีให้อาฟกานิสถาน แต่หาที่ซื้อไม่ได้ และกำลังขอความร่วมมือจากปากีสถานและชาติอื่นๆ ให้ช่วยผ่อนปรนการควบคุมการชายแป้งสาลีในอาฟกานิส ถานเพื่อทุเลาปัญหาในช่วงนี้ และปัญหาคล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นที่ติมอร์ตะวันออกและที่มินดาเนาในฟิลิปปินส์ที่ทางโครงการหาซื้อข้าวไม่ได้เพราตลาดโลกขาดแคลน

ในปากีสถานเอง ราคาอาหารแป้งสาลีที่แพงขึ้นทำให้มีผู้หิวโหยมากขึ้น โดยโครงการอาหารโลกประมาณการณ์จะมีชาวปากีสถานที่อาจจะกลายเป็นผู้ที่ขาดความมั่นคงทางอาหารเพิ่มขึ้นอีก 17 ล้านคนเป็น 77 ล้านคน หรือเกือบครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดของปากีสถาน ทางโครงการอาหารโลกแจกจ่ายอาหารให้ผู้หิวโหยจริงๆชาวปากีสถานได้แค่ปีละ 4 ล้านคนเท่านั่น

คุณบานดูรี่ หัวหน้าโครงการอาหารโลกสำนักงานภูมิภาคเอเชีย บอกว่า การแก้ปัญหาเรื่องนี้ไม่ง่าย โดยทั้งสหประชาชาติ รัฐบาลในประเทศต่างๆต้องร่วมมือกันเพื่อแก้ปัญหาทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยอย่างแรกต้องหาทางเพิ่มผลผลิตอาหารของโลกและช่วยเหลือชาวนารายย่อยให้สามารถปลูกอาหารต่อไปได้เพราะมีปัญหาการลงทุนสูงขึ้นเพราะราคาน้ำมันและปุ่ยเคมีที่แพงขึ้น