คุณ Paul Cooper เล่าให้ฟังถึงเมื่อครั้งยังเป็นตำรวจนครบาลกรุงวอชิงตัน ปฏิบัติหน้าที่เป็นจราจร กั้นถนนให้ขบวนรถของประธานาธิบดี Ronald Reagan แล่นผ่านในวันสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง ครั้นพอรถที่นั่ง แล่นมาถึงตรงหน้าคุณพอล ประธานาธิบดีเรแกน ซึ่งนั่งอยู่ตอนหลังรถ ก็หันหน้ามามองสบตาคุณพอล พร้อมทั้งยกมือตะเบ๊ะขอบใจ
คุณพอลตอนนั้น ไม่คาดคิดว่า ประธานาธิบดีเรแกน จะยกมือตะเบ๊ะตน เลยตกใจยืนตัวแข็ง ไม่ทันได้ยกมือตะเบ๊ะตอบขอบคุณท่านประธานาธิบดีกลับไป ทำให้รู้สึกเสียใจอยู่หลายปี จนกระทั่งเมื่อประธานาธิบดีเรแกนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ 5 ปีก่อน คุณพอลถึงได้มีโอกาสพาลูกๆ ไปคารวะและทำวันทยาหัตถ์ เคารพศพ สมกับที่ได้ตั้งใจไว้ตลอดเวลา 23 ปีที่ผ่านมา
คุณพอลเอง เกษียณจากกองตำรวจนครบาลกรุงวอชิงตันมาได้ 12 ปีแล้ว เนื่องจากได้รับบาดเจ็บขณะปฏิบัติหน้าที่ แต่ก็ไม่เคยละทิ้งความตั้งใจช่วยเหลือประชาชน และสังคม
คุณพอลเล่าว่า เขาอยากเป็นตำรวจหรือพนักงานดับเพลิงมาตั้งแต่เล็กๆ เขาจำได้ว่า เมื่อเล็กๆ ตอนที่อยู่มลรัฐมิชิแกน ค่ำวันหนึ่ง อากาศหนาวหิมะตก มีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาเคาะประตูบ้าน รูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางองอาจกล้าหาญ พร้อมทั้งขับรถตำรวจคันใหม่เอี่ยม ทำให้คุณพอลรู้สึกประทับใจมาก พอโตขึ้น เลยไปสมัครเข้าโรงเรียนนายตำรวจ
คุณพอลบอกว่า ต้องเริ่มด้วยการไปสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนนายตำรวจนครบาล เป็นเวลาหลายเดือน โดยต้องเรียนกฏหมาย ระเบียบข้อบังคับเจ้าหน้าที่ตำรวจ กระบวนการชั้นศาล ระเบียบการควบคุมตัวผู้ต้องสงสัย สมรรถนะในการขับรถ การใช้อาวุธปืน การกู้ชีพ และการป้องกันตัว
หลังเรียนจบแล้ว คุณพอลได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นตำรวจ ประจำเขตทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงวอชิงตัน จากนั้นก็ไปประจำในเขตต่างๆ รวมทั้งอนุสาวรีย์ประธานาธิบดีลินคอล์น และมหาวิทยาลัยจอร์ชทาวน์ ไม่นาน ก็ได้รับเลื่อนตำแหน่งไปอยู่หน่วยเคลื่อนที่เร็ว ทำหน้าที่สอบสวนคดีฆาตกรรมที่สืบเนื่องมาจากการค้ายาเสพติด ในช่วงที่กรุงวอชิงตัน กำลังมีปัญหายาเสพติด
คุณพอลบอกว่า เวลามีอันตรายเกิดขึ้น ธรรมชาติของคนเราก็คือ ต้องวิ่งหนีเอาตัวรอดให้พ้นอันตราย แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจและพนักงานดับเพลิง กลับวิ่งเข้าไปหาอันตราย ไม่ว่าจะเป็นเหตุฉุกเฉิน คดีอาชญากรรม หรือสถานที่เกิดเพลิงไหม้ เนื่องจากมีความต้องการจะช่วยเหลือผู้อื่นเขาเล่าวว่า บางครั้ง ก็ต้องกัดฟันเดินเข้าไปหาภัย ในที่ที่ไม่อยากเดินเข้าไป เหมือนกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ สังกัดกรมกองตำรวจต่างๆ ทั่วโลก ไม่ว่าที่ไหนก็ต้องเสี่ยงอันตรายเหมือนกันทั้งนั้น
คุณพอลสรุปท้ายว่า สมัยก่อน ตำรวจเมืองใหญ่เท่านั้น ที่ต้องเสี่ยงอันตราย แต่สมัยนี้ ตำรวจทุกที่ ต้องเสี่ยงอันตรายเหมือนกันทั้งนั้น เป็นตำรวจ ต้องระวังตัวอยู่ตลอดเวลา คุณพอล ขอให้พี่น้องผู้พิทักษ์สันติราษฏร์ทางเมืองไทย ระวังรักษาตัวไว้ให้ดี
