Washington Times Başbakan Erdoğan’ın İran ziyaretinin zamanlamasına ve daha sonra Amerika’ya da gideceğine dikkate çekiyor:

“Erdoğan, İran ziyaretine Batı’nın nükleer programı nedeniyle Tahran’a uyguladığı baskıyı eleştirerek başladı. Erdoğan ayrıca İran’la Türkiye arasındaki ticaret hacminin 2011 yılında ikiye katlanacağını söyledi.  Erdoğan’ın bu ziyareti, İran’a karşı Batı’nın elini zayıflatmasının yanı sıra, Türkiye ile İsrail arasındaki ilişkilerin daha da kötüleşmesine neden olabilir. Erdoğan son dönemde bir yandan Türkiye’nin Batı nezdindeki diplomatik önemini vurgularken, bir yandan da komşu Müslüman ülkelerin savunuculuğuna soyundu. Türkiye’yi yakından izleyen uzmanlar, Erdoğan’ın Avrupa ile Ortadoğu arasında arabuluculuğa soyunduğunu belirtiyor. Erdoğan’ın, İran’ın,  yabancı liderlerle çok ender olarak görüşen dini lider Ayetullah Ali Hamaney ile de bir araya gelmesi bekleniyor.”

Christian Science Monitor Bağdat’taki bombalama eylemlerinin, siyasi süreci saptırmayı amaçladığını yazıyor. Ve Iraklı politikacılardan bir an önce seçim yasasını onaylamalarını istiyor:

“Irak anayasasına göre seçimlerin 30 Ocak’tan önce yapılması gerekiyor. Ancak politikacılar hala bir seçim yasası üzerinde uzlaşamadı. Amerika ve Birleşmiş Milletler, seçim yasasının bu hafta sonuna kadar çıkartılmaması durumunda, seçimlerin ertelenmesinin gündeme geleceği uyarısında bulunuyor. Seçimlerin gecikmesi sadece Amerika birliklerinin geri çekilmesini de geciktirmekle kalmayacak, muhtemelen seçmenlerin siyasi sürece yabancılaşmasına da yol açacak. İsyancılar, hükümet binalarını hedef alarak siyasi sürece darbe vurmaya çalışıyorlar. Ancak, başarılı olma şansları yok. Tabii, Iraklı liderler buna izin vermedikçe.”

Los Angeles Times gazetesi Irak ve Afganistan’da askeri başarıların yeterli olmadığını ve barışın siyasi gelişmelere bağlı olduğunu belirtiyor:

“Irak’ta Amerikan birliklerinin takviye edilmesinin ardından mezhep çatışmaları azalmıştı. Ancak şimdi yeniden şiddet eylemlerinin artması, siyasi alandaki gelişmelerin niçin askeri başarılar kadar önemli olduğunu çok iyi gösteriyor. Nasıl bir seçim yasası çıkartılacağına, ülkenin nasıl yönetileceğine ve petrol gelirlerinin nasıl paylaşılacağına Iraklılar karar verebilir. Irak için geçerli olan bu durum, Afganistan için de geçerli. Amerikan ve Afgan birlikleri, Taleban’ı yenilgiye uğratabilir. Fakat meşru bir hükümet olmadan çatışmalar sona ermeyecektir. Karzai’nin, devlet başkanlığı seçiminde ikinci turu kabul etmesi olumlu bir gelişmedir. Ancak, yolsuzlukların önlenmesi ve isyancılara karşı hükümetin halk desteğini sağlaması için daha yapılması gereken çok şey var.”

New York Times Savaş Suçları Mahkemesi’nde yargılanan Bosnalı Sırp savaş suçlusu Radovan Karadziç’in ilk duruşmayı boykot ettiğini yazıyor:

“Davanın devam etmesi gerekiyor. Hayatını kaybeden binlerce kişinin yakınları, bunca yıl acı çektikten sonra adaleti hak ediyor. Elbette mahkeme Karadziç’in haklarına saygı göstermelidir ancak süreci onun yönlendirmesine izin vermemelidir. Balkanlar’da yarım kalan tek şey Karadziç’in yargılanması değil. Savaş döneminde Bosnalı Sırpların komutanlığını yapan General Radko Mladziç’in de Sırbistan’da saklandığı sanılıyor. Sırp yetkililer, 14 yıldır kaçak olan Mladziç’in yerini bilmediklerini söylüyorlar. Ancak bu açıklamaları inandırıcı değil. Mladziç de bir an önce tutuklanmalıdır.”